Urodzony w 1938 roku w Wilnie. Studia na ASP w Krakowie w latach 1956-58, w latach 1958-1962 w filii ASP w Krakowie - w Katowicach. Zajmuje się malarstwem, rysunkiem, grafiką. Realizował happeningi, działania parateatralne. W latach 1972-1991 mieszkał w USA.

 

Narzuca się scentralizowanie kompozycji, która z reguły składała się z form kolistych lub równoległobocznych, otoczonych jakby ornamentem, co sugerowało istnienie zatartego czy przesłoniętego symbolu, jakby żarzącego się pod warstwą materii. Jeśli idzie o artystyczne powinowactwa, można by się tu raczej doszukiwać podobieństw do ówczesnej twórczości Zdzisława Beksińskiego.

 

Ornamentalny charakter psychodelicznej wizji Urbanowicza zdradza new agowskie inspiracje solarne. Obraz jest kolejną w twórczości artysty wariacją barwną  inspirowaną powidokami słonecznymi, co stanowi efekt fascynacji teoriami W. Strzemińskiego.Kompozycja sprawia wrażenie drogocennego, mieniącego się wszystkimi kolorami tęczy opala.Centralna forma konsystencją i sinym błękitem przypomina gigantyczną, płynącą meduzę czy plazmę przemieszczającą się swobodnie w tęczowej przestrzeni.