Johann Bros w rozmowie z Dominiką Buczkowską tak wypowiada się o projekcie:
„Podczas warsztatów artystycznych dla dzieci studentki rozmawiają z nimi o sztuce, malują, tworzą, a nawet gotują. Myśleliśmy żeby zająć podczas wakacji piętnaścioro dzieci, ale chętnych okazało się czterdzieścioro. Oferta artystyczno – kulturalna spotyka się w środowisku ze sporym odzewem. Przychodzą do nas nawet czterolatki. Często zdarza się, że na warsztatach pojawiają się wnukowie pracowników szybu Wilson. Kilkadziesiąt lat temu dziadek rozpoczynał tu szychtę, a dzisiaj wnuczka działalność artystyczną, ten sposób miejsce pełni funkcję łącznika między pokoleniami.